درمان وسواس در کودکان

درمان وسواس در کودکان

بهترین نوع درمان اختلال وسواس در کودکان استفاده از روش‌های رفتاردرمانی است. درمان وسواس در کودکان دارای روش‌های خاص خود است. طبق این روش‌ها، ابتدا رفتار درمانگر، کودک را تشویق می‌کند تا افکار و آئین‌های وسواسی خود را به طور دقیق و جزءبه جزء شرح دهد، تا او بتواند اجزای کلیدی این رفتارها را شناسایی کند. آن گاه از او می‌پرسد که انجام دادن کدام یک از رفتارهای وسواسی‌اش ضروری نیست و آیا می‌‌تواند بدون آن که نگران شود، از انجام آن بخش از رفتارهایش صرف نظر کند؟
در این مرحله درمانگر، ضمن پذیرش حالات، افکار و رفتار کودک، سعی می‌کند به او بفهماند که هر فردی ممکن است در مواردی دچار خشکی رفتار و اشتغالات ذهنی وسواسی شود که به دلایل نامفهومی مدام آنها را تکرار می‌کند. هدف او از این کار آن است که تا حدود زیادی افکار وسواسی کودک را متزلزل کند تا حدی که رفته رفته بتواند گام‌های موثری برای حذف این گونه رفتارها بردارد.

گروه دیگری از رفتار درمانگران که روش‌های خود را بر پایه دیدگاه شناخت درمانی استوار کرده اند نیز برای درمان اختلال وسواس در کودکان سعی می‌کنند ابتدا به کودک بیاموزند که چگونه می‌تواند احساسات و افکارش را درباره فکر و عملی که انجام می دهد، تغییر دهد. برای مثال، اگر کودکی وسواس دست شستن دارد، از او می خواهند که دستهایش را کثیف کند و سعی کند بدون آن که چندین بار دستهایش را بشوید به بازی خود ادامه دهد و فقط در انتهای بازی دستش را بشوید.
در این روش، تغییر نگرش کودک درباره کثیفی و آلودگی مدنظر است. روش‌های درمان رفتاری، زمانی که اعضای خانواده هم درگیر حل مشکل شوند، بهترین شیوه درمان محسوب می‌شود. کودکانی که برای درمان خود از این روش‌ها استفاده می‌کنند، نیاز به حمایت، همکاری و مشارکت تمام اعضای خانواده دارند. در حقیقت، درصد بهبودی کودک بدون همراهی خانواده خیلی کم می‌شود، زیرا شیوه‌های درمان شناختی رفتاری اغلب با قدری نگرانی توام هستند که اگر حمایت روانشناس، والدین و اعضای خانواده را همراه نداشته باشد، درمان و بهبود کودک را به تاخیر می اندازد.