جملاتی که نباید به نوجوان‌تان بگویید!

بسیاری از والدین در برخورد با نوجوانان اشتباهات متداولی را در پرورش و آنها مرتکب می‌شوند. در ادامه مخرب‌ترین جملاتی را که نباید در برخورد با نوجوانان به کار ببرید را بیان می‌کنیم:

بزرگ میشی، می‌فهمی: نوجوان در میانه راه قرار دارد و وقتی این عبارت را به‌کار می‌برید، او می‌فهمد که هنوز کوچک است و شما او را نادان فرض می‌کنید. شاید شما چنین قصدی نداشته باشید اما باید با خودتان فکر کنید که اگر نوجوانتان آن قدر بزرگ شده است که بتواند درباره رشته تحصیلی خود در دانشگاه تصمیم بگیرد یا به انتخاب فوق برنامه‌های خاصی بپردازد، پس حتماً می‌تواند درباره یک موضوع خاص هم ایده خاصی داشته باشد. صرف این که ایده نوجوانان مبتنی بر تجربیات زیادی نیست یا با ایده والدین تطابق ندارد به این معنی نیست که آنها درک درستی ندارند یا به بلوغ فکری نرسیده‌اند بلکه فقط به این معنی است که با والدین تفاوت دارند و این هیچ ایرادی ندارد. بنابراین به جای به کار بردن این جمله، درباره تجربیات خود با نوجوان صحبت کنید و با چند سوال چالش برانگیز درباره چگونگی برخورد با موقعیت‌های خاص، توانایی تفکر و آمادگی او را برای زندگی افزایش دهید.

چون من که پدر/مادرت هستم میگم: این جمله استدلال بسیار ضعیفی دارد. وقتی این جمله را به یک نوجوان می‌گویید، او فکر می‌کند که شما دلیل واقعی برای تصمیم‌تان ندارید یا نمی‌خواهید روند افکارتان را برای او توضیح دهید. اگر این جمله را به این دلیل می‌گویید که نمی‌خواهید اجازه انجام کاری را به او بدهید، بهنر است برایش توضیح دهید که چرا به او اجازه نمی‌دهید. اگر دلایل‌تان را به خوبی توضیح بدهید دیگر جایی برای بحث باقی نخواهد ماند.

چیزی هست که به من نمیگی؟: بسیاری از ما قبول داریم این که بدانیم نوجوانمان چه می‌کند کار خوبی است. مشکل این جاست که پرسیدن سوال‌هایی درباره این موضوعات به ویژه زمانی که فرزند شما نمی‌خواهد درباره کاری که انجام داده با شما صحبت کند، نوعی تجسس و تفتیش به نظر می‌رسد. واقعیت این است که میان نگران بودن برای فرزندتان و سعی برای سر درآوردن از رازهایی که او اصلاً ندارد، مرز بسیار باریکی وجود دارد. این که حرف نوجوان‌تان را قبول کنید، بسیار اهمیت دارد و اگر نمی‌توانید حرف او را باور کنید مشکل، نبود اعتماد میان شما و فرزندتان است که بیشتر از سوی شماست و باید آن را حل کنید.

چرا مثل خواهر/برادرت نیستی؟: وقتی این جمله را به نوجوانتان می‌گویید، چیزی که او واقعاً می‌شنود این است که به اندازه کافی خوب نیست. چنین عبارتی نوجوان را تضعیف می‌کند و این نگرانی را در او به وجود می‌آورد که نتوانسته است مطابق انتظارات والدینش زندگی کند. سعی کنید بدون مقایسه به مشکلات موجود بپردازید.

پول علف خرس نیست: این جمله برای نوجوان به این معناست که چیزی که او از شما می‌خواهد، بسیار گران است و شما قصد خرید آن را ندارید. به جای این که این عبارت را به کار ببرید، کافی است به او بگویید نمی‌توانید هزینه خرید چیزی را که می‌خواهد بپردازید. اگر قصد شما این است که اهمیت پول و مصرف عاقلانه آن را به فرزندتان بیاموزید، بدون استفاده از عبارت‌هایی که حاکی از منت‌گذاری و نگاه از بالاست، از سطحی برابر با او در این باره صحبت کنید.

وقتی من به سن تو بودم، هیچ‌وقت …: این عبارت با واقعیت فاصله زیادی دارد و درکی که نوجوان از آن دارد، این است که شما در سال‌های نوجوانی، دختر یا پسر کاملی بوده‌اید اما واقعیت چیز دیگری است. صرف نظر از این که شما از دید خودتان چقدر کامل بوده‌اید، بدون شک اشتباهاتی داشته‌اید. شاید شما تصمیم گرفته باشید اشتباهات‌تان را فراموش یا از درمیان گذاشتن آنها با فرزندتان خودداری کنید تا او اشتباهات شما را تکرار نکند اما چیزی که یک نوجوان بیشتر از هر چیزی به آن احتیاج دارد یک الگوست، کسی که در گذشته اشتباه کرده است و می‌توان با او همانند پنداری کرد. گاهی اوقات این که والدین کاملی برای فرزندتان باشید چیزی نیست که او لزوماً به آن نیاز داشته باشد.

چرا مدام توی اتاقتی؟: برای یک نوجوان کاملاً طبیعی است که تمایل داشته باشد گاهی از خانواده جدا شود و به تنهایی اتاقش پناه ببرد و برای ما هم کاملاً طبیعی است که به او اجازه بدهیم کمی استقلال داشته باشد. به احتمال زیاد، چیزی که شما می‌خواهید با این جمله به فرزندتان منتقل کنید، این است که دلتان برای او تنگ شده و دوست دارید زمان را با او سپری کنید. پس بهتر است این معنا را مستقیماً به او بگویید. این جمله بیشتر او را در لاک تنهایی‌اش فرو می‌برد.