تعریف بازی از دیدگاه صاحب‌نظران

تعریف بازی از دیدگاه صاحب‌نظران

ویلیام استرن: بازی غریزه‌ای برای رشد و نمو استعدادها و تمرین مقدماتی برای آینده است.

کارل گروس: بازی یعنی آماده شدن برای اعمال بزرگ و جدی در آینده

مک دوگال: بازی تمایل موجود زنده به رسیدگی قبل از موعد غرایز است. یعنی کودک نیازهایی مثل خودنمایی دارد یا می‌خواهد در جامعه پایگاه جدی داشته باشد. ولی چون سنش کفایت نمی‌کند، به ناچار از طریق بازی به این نیاز خود جواب می‌دهد.

شیلر: بازی یعنی مصرف بی‌هدف نیروی بی‌حد و حصر

پاتریک: بازی برای تخفیف خستگی ناشی از کار لازم است. در بازی مغز کودک با توجه به شباهت‌هایی که به مغز انسان‌های اولیه دارد، نیازهای مربوط به فعالیت‌های حسی را برطرف می‌کند.

آدلر: بازی به معنای ارضای واقعی امیالی مانند برتری‌جویی و خودنمایی کودک است.

اسپنسر: بازی معرف انرژی مازاد بدن است. بازی رخداد غریزی امیال و فعالیتی برای لذت‌جویی است.

مونته‌سوری: کودکان با بازی کردن از طریق آشنایی با خواص اشیا و کار با آنها به مهارت‌هایی دست می‌یابند.

فروبل: بازی در دوران کودکی مانند نو برگ‌های درخت زندگی است که تمام وجود کودک از طریق آن‌ها شکوفایی و تجلی می‌یابد. کودکان از طریق بازی می‌آموزند.

استانلی هال: بازی تکرار تاریخ نژاد انسانی در رشد دوره کودکی است. در واقع بازی نوعی یادآوری و بازسازی آزمایش‌های کهنه  نژاد انسانی است. اگر کودک بازی می‌کند، ادای اجدادش را درمی‌آورد و اگر سنگ پرتاب می‌کند، این عمل بازمانده اعمال بشر اولیه است که در خمیرمایه  ناب خود انسان باقیمانده است.