انواع دستورات غیر مؤثری که والدین به کودکان می‌دهند

انواع دستورات غیر مؤثری که والدین به کودکان می‌دهند

اغلب دیده می‌شود والدین دستوراتی به کودکان خود می‌دهند که به راحتی نمی‌توانند آنها را انجام دهند. دستوراتی که مؤثر واقع نمی‌شود دارای یکی از این ویژگی‌ها هستند:

• دستورات زنجیره‌ای: چندین دستور در یک زمان به کودک داده می‌شود (مثال: لباست را بپوش، دندان‌هایت را مسواک بزن، موهایت را شانه کن و بیا صبحانه بخور)، در حالی که کودک هنوز توانایی به خاطر سپردن همه آنها را ندارد. پس بهتر است دستورات به بخش‌های کوچکتری تقسیم شود و هر بخش را به تنهایی و جداگانه از کودک بخواهید انجام دهد.
• دستوراتی که به دنبالش دلیل و منطق آورده می‌شود: مثال: اسباب بازی‌ها را بردار، چون مادربزرگت اینجا می‌آید و تو می‌داند که او خانه تمیز را دوست دارد! مشکل در اینجا این است که کودک ممکن است دستور اصلی را فراموش کند.
• دستورات مبهم: دستوراتی که واضح نیستند. مثلاً بچه خوبی باش. درواقع کودک ممکن است نداند که واقعا چه چیزی از او خواسته می‌شود. بهتر است مثلاً گفته شود: اسباب بازی‌هایت را جمع کن.
• دستورات سوالی: از کودک پرسیده می‌شود که آیا این کار را انجام می‌دهد؟ درواقع مستقیماً به او دستور انجام کاری داده نمی‌شود. در این مورد کودک لجباز به سادگی می‌تواند کار خواسته شده را انجام ندهد.

 با پرهیز از این نوع دستورات و رعایت اصول زیر می‌توان انتظار داشت که کودک دستورات شما را با احتمال بیشتری انجام دهد:

• توجه کودک را به خود جلب کرده و قبل از دادن دستور، با او تماس چشمی برقرار کنید.
• از دستورات مثبت به جای دستورات منفی استفاده کنید.
• اطاعت از دستور را پاداش بدهید.
• با صدای محکم و قاطع با کودک صحبت کنید، البته صدایتان بلند و خشن نباشد.
• دستوری به کودک بدهید که خاص و ساده باشد.
• از ژست‌های فیزیکی به‌طور مناسب استفاده کنید (مثلاً به جایی که باید اسباب بازی را بگذارد اشاره کنید).

نکته: خانه‌ای پر از اشیاء جالب برای کودک مانند وسایل آشپزخانه، کنجکاوی کودک و رشد زبانی و قوای هوش او را تحریک خواهدکرد و او را سرگرم و فعال نگه داشته و احتمال بدرفتاری او را کاهش می‌دهد.
نکته: بهتر است دستورات به بخش های کوچکتری تقسیم شود و هر بخش را به تنهایی و جداگانه از کودک بخواهید انجام دهد.